Zapra­sza­my do obej­rze­nia foto­re­la­cji z wer­ni­sa­żu wysta­wy “Things&Thoughts” pre­zen­tu­ją­cej doko­na­nia stu­den­tów i absol­wen­tów Pra­cow­ni Foto­gra­fii Inter­me­dial­nej, Kate­dry Sztu­ki Mediów. 
Pre­zen­to­wa­ne na wysta­wie pra­ce wprost lub pośred­nio odno­szą się do tego, co zwy­kło się odno­sić do ducha, ducho­wo­ści rozu­mia­nej jako ponadra­cjo­nal­ny stan doświad­cze­nia isto­ty ist­nie­nia czy też rze­czy­wi­sto­ści postrze­ga­nej jako anty­te­za lub war­tość opo­zy­cyj­na wobec porząd­ku mate­rial­ne­go.

Pla­stycz­ne uję­cie i roz­wią­za­nie tej kwe­stii mani­fe­stu­je się w spo­sób moż­li­wie ade­kwat­ny dla reali­za­cji idei przy­ję­tych przez arty­stów. Przy­kła­da­mi tych postaw są reali­za­cje Mar­ty Gro­chow­skiej i Ada­ma Skó­rzew­skie­go; choć wypły­wa­ją­ce z róż­nych moty­wa­cji wprost odno­szą się do rze­czy­wi­sto­ści escha­to­lo­gicz­nej. Uni­ce­stwia­nie, a więc i świa­do­me umie­ra­nie to per­for­man­ce Moni­ki Kamiń­skiej, któ­ra w sym­bo­licz­ny spo­sób odzie­ra swo­je ducho­we upodmio­to­wie­nie z mate­rial­no­ści wize­run­ku. Ida Kwa­śni­ca doko­nu­je w trak­cie nie­mal czte­ro­let­nie­go spek­ta­klu misty­fi­ka­cji swo­jej oso­by w mediach spo­łecz­no­ścio­wych, któ­ra to misty­fi­ka­cja jest w isto­cie bole­snym odwró­ce­niem huma­ni­stycz­ne­go porząd­ku pry­ma­tu ducha nad mate­rią (w fina­le pro­jek­tu powierz­chow­ność mate­rial­nych sen­sów zosta­je skom­pro­mi­to­wa­na, a duch i sztu­ka odzy­sku­ją należ­ną pozy­cję w świe­cie war­to­ści). Wewnętrz­ny spór, jaki toczy ze sobą miłość altru­istycz­na z ego­izmem i bra­kiem afir­ma­cji (ale tak­że auto­afir­ma­cji) to idea pod­ję­ta przez Karo­li­nę Pla­nik i Jana Miko­łaj­ka. Quasi reli­gij­ne auto­por­tre­ty Adria­ny Misiek, sty­li­stycz­nie wprost odno­szą­ce się do obra­zo­wa­nia świę­tych z przy­na­leż­ny­mi im rekwi­zy­ta­mi w zamy­śle odno­szą widza do rze­czy­wi­sto­ści, któ­ra skry­wa się za przed­sta­wie­nia­mi – te zaś kon­te­stu­ją mate­rial­ny sta­tus fizycz­no­ści oso­by ludz­kiej. Do kwe­stii wybo­rów natu­ry moral­nej odno­si się rów­nież Alek­san­dra Anzor­ge. Daniel Kusak przez obraz mate­rial­no­ści gestu cia­ła wska­zu­je na miłość jako zasa­dę ist­nie­nia. Moni­ka Lelo­nek zapra­sza odbior­cę swo­je­go dzie­ła do uzmy­sło­wie­nia sobie rze­czy­wi­sto­ści wewnętrz­nej, któ­ra świat mate­rii czy­ni cen­nym.

Wię­cej o wysta­wie na www.fotofestiwal.com/2019

Orga­ni­za­tor: Łódz­ki Dom Kul­tu­ry

Współ­or­ga­ni­za­tor: Gale­ria FOTO-GEN Ośrod­ka Kul­tu­ry i Sztu­ki we Wro­cła­wiu – Insty­tu­cji Kul­tu­ry Samo­rzą­du Woje­wódz­twa Dol­no­ślą­skie­go

Pro­jekt współ­fi­nan­so­wa­ny ze środ­ków budże­tu Woje­wódz­twa Dol­no­ślą­skie­go