1 listo­pa­da 2019 w Suwon, w Korei Połu­dnio­wej, w ramach 6th Suwon Inter­na­tio­nal Pho­to Festi­val odbył się wer­ni­saż orga­ni­zo­wa­nej przez Gale­rię FOTO-GEN Ośrod­ka Kul­tu­ry i Sztu­ki we Wro­cła­wiu zbio­ro­wej ogól­no­pol­skiej eks­po­zy­cji foto­gra­fii współ­cze­snej pt. „Uno­bvio­us”.  Na eks­po­zy­cji pre­zen­to­wa­nych jest trzy­na­stu arty­stów wizu­al­nych; zarów­no nesto­rów pol­skiej sztu­ki foto­me­dial­nej, któ­rzy na trwa­łe zapi­sa­li się na kar­tach histo­rii sztu­ki, jak i twór­ców śred­nie­go i młod­sze­go poko­le­nia, legi­ty­mu­ją­cych się dorob­kiem arty­stycz­nym o ran­dze ogól­no­pol­skiej i mię­dzy­na­ro­do­wej.

Suwon jest sto­li­cą i naj­więk­szym mia­stem pro­win­cji Gyeong­gi, poło­żo­nym oko­ło 30 kilo­me­trów na połu­dnie od Seu­lu. Obok kore­ań­skiej sto­li­cy ucho­dzi za kre­atyw­ne i kul­tu­ral­ne cen­trum pań­stwa, cze­go nie­pod­wa­żal­nym przy­kła­dem jest  corocz­ny festi­wal Suwon Pho­to, będą­cy jedy­nym tego rodza­ju nie­za­leż­nym wyda­rze­niem w Korei Połu­dnio­wej. Festi­wal od same­go począt­ku swe­go ist­nie­nia pro­wa­dzo­ny jest przez naj­waż­niej­szych lokal­nych arty­stów foto­gra­fi­ków, histo­ry­ków i kry­ty­ków sztu­ki, dla któ­rych nad­rzęd­nym celem jest stwo­rze­nie moż­li­wo­ści dla mię­dzy­na­ro­do­wej wymia­ny kul­tu­ral­nej i warun­ków dla wol­no­ści wypo­wie­dzi arty­stycz­nej. W trak­cie festi­wa­lu oby­wa się kil­ka­dzie­siąt wyda­rzeń, takich jak wysta­wy indy­wi­du­al­ne, wysta­wy gru­po­we, prze­gląd wyło­nio­nych w kon­kur­sie port­fo­lio, pro­jek­cje ple­ne­ro­we, warsz­ta­ty i wykła­dy. Wysta­wa „Uno­bvio­us”, obok tytu­ło­wej eks­po­zy­cji tego­rocz­nej edy­cji festi­wa­lu „Long march. How to build repu­blic?”, jest naj­więk­szą pre­zen­ta­cją zre­ali­zo­wa­ną w jego ramach. Gale­ria FOTO-GEN Ośrod­ka Kul­tu­ry i Sztu­ki we Wro­cła­wiu wzię­ła tak­że udział w odby­wa­ją­cym się dru­gie­go dnia impre­zy kino­wym poka­zie pro­jek­cji mul­ti­me­dial­nych.

Nie­mal­że od począt­ków roz­wo­ju myśli filo­zo­ficz­nej sta­wia­no pyta­nia o feno­men wyobraź­ni. Pró­bo­wa­no wyja­śnić, w jakim stop­niu sty­mu­lu­je ona kre­atyw­ną aktyw­ność czło­wie­ka. Nie­za­leż­nie od licz­nych – powsta­łych na grun­cie nauk huma­ni­stycz­nych defi­ni­cji – wyobraź­nię moż­na okre­ślić jako zdol­ność pod­mio­tu do przed­sta­wie­nia sobie obra­zów rze­czy, zja­wisk, zda­rzeń pod ich nie­obec­ność oraz przed­sta­wie­nie rze­czy, zja­wisk zda­rzeń nie­wy­stę­pu­ją­cych w naszej rze­czy­wi­sto­ści. Wido­ki świa­ta, któ­re w wyni­ku arty­stycz­nej wizji zosta­ją prze­mie­nio­ne w obra­zy, nie pod­le­ga­ją rygo­rom real­no­ści (nawet jeśli są odwzo­ro­wa­niem wyglą­du przed­mio­tów). Ści­sły zwią­zek wykre­owa­nych przez arty­stów obrazów/obiektów/instalacji ze świa­tem jest pozor­ny – jawią się one w postrze­ga­niu, dzie­ło zaś samo two­rzy swo­je zna­cze­nia, reor­ga­ni­zu­jąc zwy­cza­jo­we rela­cje mię­dzy przed­mio­tem arty­stycz­nym a jego inter­pre­ta­cją, odczy­ta­nie przez odbior­cę. Wysta­wa Nie­oczy­wi­stość  pre­zen­tu­je arty­stów, któ­rzy w cen­trum swych roz­wa­żań nie umiesz­cza­ją  jedy­nie wytwo­rów o okre­ślo­nych, zobiek­ty­wi­zo­wa­nych wła­sno­ściach, a boga­te, wie­lo­wąt­ko­we nar­ra­cje. Róż­no­rod­ność zapre­zen­to­wa­nych przez arty­stów nar­ra­cji – dzię­ki zabie­gom for­mal­nym i „fabu­le” tek­stu foto­gra­ficz­ne­go – pozwa­la odbior­com prac na odczy­ty­wa­nie opi­sy­wa­ne­go świa­ta zarów­no z per­spek­ty­wy twór­cy, jak i wła­snej, będą­cej sumą jego wraż­li­wo­ści este­tycz­nej i ogól­nych kom­pe­ten­cji kul­tu­ro­wych.

Arty­ści: Karo­li­na Aszyk, Andrzej P. Bator, Man­fred Bator, Jan Ber­dy­szak, Mar­cin Ber­dy­szak, Andrzej Dudek-Dürer, Mag­da Huec­kel, Aga­ta Niź­ni­kie­wicz, Grze­gorz Przy­bo­rek,  Aga­ta Szu­ba, Zbi­gniew Trep­pa, Ste­fan Woj­nec­ki, Igor Wój­cik